کدام پیامبر به پیامبر نقاش معروف است

مجله بانوان

/

مذهبی

/

کدام پیامبر به پیامبر نقاش معروف است

[ پیامبر نقاش که بود, زندگینامه مانی, مانی, پیامبر نقاش, زندگینامه مانی بن فاتک, بیوگرافی مانی, کتاب مانی, مرگ مانی, مرگ مانی،کتاب مانی،بیوگرافی مانی،زندگینامه مانی بن فاتک, زندگینامه مانی،پیامبر نقاش که بود, پیامبر نقاش،مانی, ]

خرید اینترنتی کفی افزایش قد

پیامبر نقاش,مانی,زندگینامه مانی نگاره ای از مانی که زیر آن به دبیرهٔ سریانی نوشته شده است: مانی پیامبر روشنی یکی از پیامبرانی که دعوی نبوت کرده و در زمان قدیم بعنوان پیامبر شناخته می شده است، مانی معروف معروف به پیامبر نقاش است و چون کتب دینی وی حاوی نگاره های متعددی بود وی را نقاش دانسته اند و او را پیامبر نقاش نامیده اند.

زندگینامه مانی معروف به پیامبر نقاش:
مشهور است که مانی بن فاتک به سال 216 میلادی در قریه ای در ناحیه بابل زاده شد. پدرش پتگ نام داشت، او را از مردمان ناحیه همدان دانسته اند و گویند که مادرش مریم از خاندان اشراف بود. وی پیام آور آئینی بود که سالیان کهن در ایران زمین و قسمتهایی از اروپا و از شرق تا چین گسترش پیدا کرده بود و از آئین وی با نام ماندایی(مانویت) یاد میشود.بسیاری او را به اشتباه پیامبر دوم زرتشتیان میخوانند، در حالی که او دارای مکتب جدا گانه ای بود. هرچند که او از بسیاری از عقاید و افکار زرتشت استفاده میکرد، مانی به خدای زرتشتیان یعنی اهورا مزدا اعتقاد داشت و همچنین دنیا را همچون زرتشتیان بر پایه نیکی(اهورا مزدا) و بد (انگره مینو) میدید. ولی باید بدانیم که او در برخی از موارد تفاوت های بسیاری با زرتشت و آئین مزدیسنا داشت و آیینش تلفیقی از این دو دین و مسیحیت و بودائیسم داشت.


این آیین روزگاری از غرب چین تا اسپانیا پیروانی داشت ولی امروزه کاملا منقرض شده است.در ایران مانی را نقاش و صورتگر خوانده و قهرمان داستانها و تشبیهات شاعرانه دانسته اند.نوجوانی تا بعثت:
جوانی مانی در میان مغتسله سپری شد و اغلب دربارهٔ اعمال ایشان در مباحثه و مخالفت بود. به ویژه آنکه وی سود تغسیل دادن غذا را برای کمینه کردن اثرات سو آن بر روی تن و ساخت مواد زاید، به چالش می کشید. از همین روی، وی نشان داد که تن را نمی توان با آب طهارت داد. در نوشته های مانی طهارت و خلوص تنی که عیسی بدان اشاره می کند در دانستن تمییز و تفکیک نور از ظلمت و حیات از ممات است. مخالفانش به وی تهمت ضدمسیح بودن و پیامبر دروغین زدند. انجمنی از بزرگان تشکیل شد و از پاتک مؤاخذه کردند که چرا مانی از پیروی آداب سرباز می زند.

پاتک گفت بروید و از خود مانی بپرسید. مانی در پاسخ گفت که تعلیمات آنها منطبق برآنچه عیسی گفته نیست. از الخسای، سرفرقه مغتسله نقل قول کرد که در مکاشفه ای صدای آب را شنیده که می نالیده است از غسل های مدام که آزارش می دهند، زمین می گفته که شخم آزار می رساندش و نان می گفته پخته شدن آزارش می دهد. ازین رو غسل و شخم را متوقف کرده و پیروانش را دستور داده نان نپزند.


بعثت در 24 سالگی:
مانی تا 12 سال مکاشفاتش را پنهان نگاه داشت آنگاه که به 24 سالگی رسید التوم به او گفت که زمان ابلاغ و اعلان رسیده تا انجیل راستین اعلام شود. این مکاشفه در کدکس اینچنین نوشته شده است: هنگامیکه مانی 24 ساله بود و در همان سال که اردشیر بر هترا تاخت و شاپور تاج شاهی بر سرنهاد در ماه برموده و روز هشتم ماه قمری، خداوند او را مأمور ساخت. روزی که مانی رسالت خود را آشکار ساخت را ابن ندیم همان روز تاجگذاری شاپور در یکشنبه اول نیسان وقتی خورشید در برج حمل بود و در سال 551 سلوکی مطابق با 12 آوریل 240 میلادی می نویسد.

دو تن از پیروانش :شمعون و زاکو و پدرش با او همراه بودند. او چنین موعظه کرد که فارقلیط ظهور کرده است و او همان فارقلیط و خاتم پیامبران است. (بیرونی) مانی حقایق دین خود را نخست بر پدر و پیران خاندان خویش آشکار کردحبس و درگذشت:
روزهای واپسین
در زندان مانی به پیروانش تسلی و تذکره داد و موعظه های وداعش در روایات پارسی و پارتی میانه و قبطی ثبت شده اند. او همچنین به نگهبان زندان دستورهایی داد. از کسانی که به دستورها و تذکره ها و پیشگویی هایی استادشان گوش کردند، مار امو و مار اوزی نامشان آورده شده است. امو کسی است که توسط او آخرین رسالهٔ مانی «مهر دیب» (حرف مهر) به بیرون فرستاده شد و امو سه روز پیش از وفات مانی او را ترک کرد. مار اوزی تا لحظه آخر در کنار مانی بود از شنبه تا دوشنبه. سه روز آخر زندگی مانی به طور مبسوط شرح داده شده است. مانی مرگ قریب الوقوعش را پیش بینی کرد و حتی اشتیاق آن را داشت. دو گونه گزارش از مرگ مانی وجود دارد گروهی مرگ او را در زندان می داند و گروه دیگر از اعدام او خبر می دهند.


نظریه مرگ در زندان:
گزارش شده است که مانی 26 روز در زندان در انتظار فرمان اعدام شاهنشاه ایران بهرام اول، بود و در دوشنبه چهارم ماه آدار مطابق با 2 مارس 274 (چهارم شهریور) یا 26 فوریه 277 درگذشت. ورنر زوندرمان در مقاله خود در دانشنامه ایرانیکا می نویسد که مانی در زندان جان سپرد و اعدامی در کار نبود. مانی را پاسبانی زنجیر کرده بود و در آخر زنجیر را از گلویش باز کرد. هر چند برخی علت مرگ را تنگ تر کردن زنجیرها بر او دانسته اند.

رسم متداولی بود که به مانی اجازه داده شود تا نزدیکانش را ملاقات کند. سه بانو از پیروان مانی به نام بنک، دینک و نوشاک در زندان در خدمت او بودند و بعد از آنکه جان سپرد پلک هایش را بستند. مار اوزی روایت کرده است که استاد را تا کرهٔ آسمانها همراه کرد روان جاودانهٔ او به اقلیم روشنایی صعود کرد. مأموران ابتدای امر به فوت مانی شک کردند و آزمایش های پزشکی کردند و آزمونی با آتش ترتیب دادند تا مطمئن شوند که او مرده است.در زبور مانی شرح این ماجرا خطاب به مانی اینگونه نوشته شده است:
« ترا با آهن بار کردند و دست و پاهای ترا با آهن بستند و زنجیرها روی بدن تو گذاشتند و ترا در حبس انداختند و 26 روز و شب در آهن ماندی و یاران تو پیش تو آمدند و همه را در آغوش گرفتی.»

پیامبر نقاش,مانی,زندگینامه مانی بردارکشیدن مانی نگارگری شاهنامه


نظریه اعدام
بردارکشیدن مانی نگارگری شاهنامه
ابن ندیم و بیرونی و اکتاارکلای شرح اعدام مانی را می دهند. مرگ او را با کندن پوست یا بریدن سر وی ذکر می کنند. اطلاعات از دوران آخر زندگی او، فقط محدود به چند روز آخر است. مانی را بهرام اول در حدود 273 میلادی دستگیر کرد. بهرام دستور می دهد مانی را بکشند و پوست او را به کاه انباشته کنند و بر یکی از دروازه های شهر گندی شاپور آویزان کنند و همچنین دستور می دهد پیروان او را از ایرانشهر برانند.


مثله کردن و دفن:
زاندرمان با رد نظریه اعدام، مثله کردن پیکر مانی را تأیید می کند و می نویسد که اینکار برای آن انجام شد تا مرگ مانی بصورت اعدام در نظر بیاید. سپس سر از تن او جدا کردند و سر جدا شده را به دروازه شهر آویختند. اثیمار یکی از حواریون مانی، کالبد تکه تکه شده را در خانه اش نگهداری می کرد و سپس باقیمانده جسد را پیروانش در تیسفون به خاک سپردند.چرا پیامبر نقاش؟

اصولا مانی به حرفه نقاشی اشتغال نداشت و بیشتر داعیه طبابت داشت و خود را پزشک معرفی می کرد، ولی او مفاهیم ایدئولوژیک آئین خویش را به صورت پرده های نقاشی به تصویر می کشید تا از این طریق درک آن برای تمام عوام ممکن باشد مشهور ترین کتاب مانی آردهنگ که در فارسی ارتنگ و ارژنگ خوانده می شود، سراسر تصویری است.مانی تمام اساطیر مانوی، داستان آفرینش و اصول اعتقادی آیین خود را در این کتاب به تصویر کشیده است. از این رو بود که چون کتب دینی وی حاوی نگاره های متعددی بود وی را نقاش دانسته اند و او را پیامبر نقاش نامیده اند.

گردآوری: بخش مذهبی

منبع:

yjc.ir

wikipedia.org